تجربه بسیار ناخوشایند روناک عزیز از سنتر وان

وقتی برای آزمون رفتم، بچه‌هایی که نوبت صبح داشتن، از ساعت ۹ اونجا بودن. آزمونی که قرار بود مثلاً ساعت یازده‌ونیم تموم بشه، تا ساعت دو طول کشید.

ماهایی هم که صبح اسپیکینگ داشتیم، قرار بود ساعت دوازده آزمون بدیم، ولی آزمونمون تا ساعت دو نیم تأخیر خورد. خود همین تأخیر خیلی اعصاب‌خردکن بود.

بعد که برای اسپیکینگ رفتم داخل، آزمون به‌صورت ویدیوکال برگزار می‌شد. مشکل صدا باعث شده بود نتونم صدای اگزمینر رو درست بشنوم و متوجه بشم سؤالش چیه. بهش گفتم اینجا مشکل صدا داریم و ازش خواستم سؤال‌ها رو بلندتر بپرسه. خلاصه، بخش اسپیکینگ رو هم با هر سختی‌ای که بود پشت سر گذاشتم.

بعد، آزمون کتبی‌مون حدود سه ساعت تأخیر خورد. کسانی که نوبت صبح وارد سنتر شده بودن، وسط آزمون با قطعی برق و فریزشدن مداوم صفحه مواجه شده بودن. فایل صوتی لیسنینگ هم چند بار براشون پخش شده بود؛ و ریدینگ تایم اضافه بهشون داده بودندو حتی چند پیشنهاد ریفاند ، ریتیک و وقت اضافه.
و بعد یربع بعد ازمون بهشون ایمیل داده بودند که بخاطر تعمیرات تمرکز شما بهم ریخته و میتونید ریفاند کنیدتمرکز شما برا ما مهمه...(من سوال پیش اومد برام تمرکز گروه ظهر چی میشه؟)
بهشون شکلاتم داده بودن، اما به گروه ما حتی آب هم ندادن.

گروه ما بعد از اون‌ها وارد شد. من تا حدود ساعت سه‌ اونجا منتظر نشسته بودم. محیط آزمون هم به‌شدت شلوغ و پرسروصدا بود. از این طرف و اون طرف دیوار صدای کوبیدن و رفت‌وآمد می‌اومد و صدای تعمیرات و دریل کل سالن رو گرفته بود.

وقتی لیسنینگ من شروع شد، به‌خاطر سروصدا مته و دریل مدام جواب‌ها رو از دست می‌دادم و اصلاً نمی‌تونستم درست به فایل صوتی گوش بدم.
به‌زور تونستم پارت یک رو جمع کنم.

وقتی به ریدینگ رسیدم، با خودم گفتم: «من که لیسنینگ رو از دست دادم، دیگه ریدینگ رو چطور جواب بدم؟» واقعاً از نظر روحی به‌هم ریخته بودم و نتونستم ریدینگ رو هم درست انجام بدم.
درضمن جز اگزمینر آزمون و یکی که همراهش بود از استانبول اومده بودن هیچکس انگلیسی بلد نبود نمیشد حرف بزنی.